4-0, een vernederende score bij een vriendschappelijke voetbalwedstrijd. En zeker vernederend voor Joris, de keeper van de verliezende ploeg. Met zijn 25 jaar, 1m85 en gespierde lichaam een zeer knappe verschijning die veel harten sneller doet kloppen. Meer deze avond wou hij liever niemand zien na de wedstrijd. Op de weg naar huis reed hij langs een fast food restaurant, en omdat hij toch honger had, reed hij zonder veel nadenken de parking op.
Eens in het restaurant, zag hij dat het restaurant zo goed als leeg was. Enkel een paar mannen die in ontbloot bovenlijf hamburgers aan het schrokken waren. Aan een andere tafel zag hij twee mannen die elkaar aan het voeren waren. Elk een hamburger in de hand die ze in elkaars mond aan het steken waren. En ondertussen de kruimels van elkaars lijf aflikken. Hij zag alleen maar dikke mannen, sommige met moobs die dikker waren dan de vrouwen waar hij meestal mee ging.
Hij wou bijna omkeren, maar hij zag de toog. Achter de toog stond een slanke man, die ten minste nog normaal deed en gekleed was. Joris had echter zo veel honger dat hij besloot om toch maar iets te eten in dit restaurant. Eten en dan weggaan uit dit vreemde restaurant. Hij ging naar de toog, en eens aan de toog kijk hij een beetje argwanend naar de gast achter de toog.
De gast had een naamkaartje, met “feeder Maarten” op geschreven. Vreemde titel voor iemand aan de kassa, maar hij bestelde een gewone hamburger met een portie frietjes en een cola. “Komt u hier veel” vroeg Maarten, “we hebben namelijk een klantenkaart voor trouwe klanten.”
“neen, het is de eerste keer. Ik heb vandaag verloren bij voetbal, en ik had honger. Maar ik weet niet of ik nog een keer naar hier kom, ik ben niet echt een fast food eter” zei Joris, wijzend naar de mannen. “Maar ik zie ook enkel mannen met ontbloot bovenlijf. Is een beetje vreemd om hier te eten ook.”
“Oh, elke zondagavond is uitsluitend voor mannen. En sommige mannen nemen het er dan van, zo effe zonder hun vrouw, om zich helemaal te laten gaan. Misschien moet je het een kans geven. Lekker gezellig eten onder mannen.”
Joris zei niets meer, betaalde en nam zijn plateau met eten. Een beetje onwennig ging hij zitten aan een tafeltje waar nog niemand zat. Maar nog voor hij een hap van zijn hamburger had genomen, zat er al een man in de stoel tegenover hem. Joris schatte de man 40 jaar, maar het ergste was dat de man voor zijn 1m70 toch zeker een 160 kg woog, of zelfs meer. In ontbloot bovenlijf zat de man tegenover Joris, zonder iets te zeggen, maar over zijn tepels wrijvend. Of waren het uiers, zo groot dat ze waren. Joris was gedegouteerd door de man, maar kon zijn ogen niet van de tepels houden. Hij had nog nooit zo een grote tepels gezien, alsof de hele borstkas gewoon tepel was.
De man zag dat Joris naar de tepels bleef kijken, en op zachte toon begon de man te spreken. “Je houdt blijkbaar wel van wat je ziet, jongen. Zo een grote tepels spreken je wel aan. En als ze zouden kunnen, zouden ze ook tegen jou spreken” Joris was nog steeds aan afgeleid door de tepels, en door de bewegingen van de man. Hij kon zijn ogen niet van de tepels afhouden, en hij kon enkel knikken om aan te geven dat hij luisterede naar de man. “Weet je wat ze tegen je zouden zeggen? Dat ze gevoerd willen worden, dat ze willen groeien. Maar ze willen ook dat jij slank blijft, op je huidige gewicht blijft. Jij hoeft niets meer te eten vandaag, jij hebt geen honger meer, maar de tepels willen wel wat eten. De tepels willen groeien, nog groter worden. Dus geef je eten aan mij.”
Met een schok werd Joris wakker, hij keek om zich heen. De man zat nog steeds voor hem, en Joris wou eerst opstaan. Maar hij bleef even naar de man kijken en zonder nadenken zei hij dat hij geen honger meer had, en vroeg de man of hij zijn eten wou hebben. De man zei dat hij dat wel wou doen, maar dat Joris dan wel zich moest aanpassen aan de omgeving, en net als alle andere mannen zijn hemd moest uitdoen en halfnaakt moest zitten.
Geschrokken van het voorstel gaf Joris het eten aan de man, maar iets in hem liet hem toch zijn hemd uitdoen. Eens halfnaakt ging Joris weer tegenover de man zitten. De man keek naar Joris, boog zich naar Joris en nam de tepels van Joris vast. Terwijl de man de tepels van Joris streelde, zei de man dat Joris hem moest voeren, het eten in zijn mond moest steken.
Joris vond dit heel vreemd, maar de man wist de tepels van Joris zo goed te bespelen, dat Joris niet meer goed kon nadenken. Zonder verder te twijfelen nam Joris de hamburger en stopte deze in de mond van de man. De man nam een stevige hap uit de hamburger. Stevig kauwend bleef de man bezig met de tepels van Joris. Joris keek naar de man en wou de hamburger even neerleggen. De man nam echter snel een extra hap uit de hamburger, Joris begreep hierdoor dat hij de hamburger voor de mond van de man moest houden. Zodat de man de hamburger lekker kon opeten. Eens de hamburger op likte de man de vingers en hand van Joris af. Op het einde zoog de man op elke vingertopje, wat een nieuwe sensatie was voor Joris. De man zei Joris dat hij nu wou drinken. Joris bracht de beker drinken naar de mond van man. De man dronk met het rietje, maar bleef heel de tijd met Joris zijn tepels spelen. Hij nam de tepels iets harder vast, en zag dat Joris er wel van genoot, en Joris liet kleine kreetjes van genot. Na het drinken nam Joris de frietjes en stopte frietje na frietje in de mond van de man. En frietje na frietje werd het pakje leger en de tepels van de man leken net iets groter te worden. Eens de frietjes opgegeten waren, nam de man de handen van Joris en legde deze op zijn tepels. De man speelde met de tepels van Joris, en Joris speelde met de tepels van de man. Toen de tepels van Joris heel stijf waren, boog de man naar voren en fluisterde in Joris zijn oor dat de tepels nog wilden groeien, en dat Joris eten moest halen voor de man. Na het horen van de volledige bestelling, sprong Joris op en liep naar de toog.
Maarten stond nog steeds achter de toog en zag Joris aankomen. Aan de toog aangekomen, vroeg Maarten aan Joris of hij nog honger had. “Neenee, ik ben aan het praten geraakt met die man daar, en hij vroeg of ik soms wat eten wou halen. Hij heeft graag twee grote hamburgers, 2 grote zakjes friet en 1 tube mayonaise.” Toen Joris wou betalen, vroeg Maarten of Joris soms geen zin had in een klantenkaart. Joris nam deze keer heel graag een klantenkaart. Maarten vroeg de identiteitskaart omdat de klantenkaart daarmee gekoppeld wordt. Nadat Joris zijn identiteitskaart terugkreeg en betaald had, nam hij de twee plateaus en bracht deze naar de man.
De man zei nu Joris dat Joris op zijn rechterschoot moest zitten, zodat het feeden veel gemakkelijker zou zijn. Eens op de schoot zittend nam de man weer de tepels van Joris in zijn handen, en begon er weer mee te spelen. Zo dicht bij de man bracht het Joris naar een ongekend hoogtepunt, en Joris wou niets liever dan deze man gelukkig maken. Joris nam de eerste hamburger en bracht deze naar de mond van de man. Joris bekeek de man aan terwijl hij alles opschrok. Deze keer wist Joris heel goed wat de man wou. Na een eerste hamburger ging ook de tweede hamburger naar de mond van de man. Heel de tijd Joris naar de man kijken, van mond naar tepels en terug.
Eens de hamburgers op, was het de beurt aan de frietjes. Joris nam het eerste zakje frietjes, en bracht weer elk frietje apart naar de mond van de man. De man bleef met de stijve tepels van Joris spelen, en zag dat ook in de broek van Joris iets stijf werd.
Meer had de man niet nodig om te weten dat Joris nu volledig in de ban was van de tepels, en klaar om een feeder te worden. Joris zou zeker terugkomen om nog meer te feeden, en nog meer mannen dik te doen worden.
Toen het eerste zakje frietjes leeg was, wou Joris het tweede pakje pakken. De man zei Joris om nu wat mayonaise op zijn rechtertepel te doen. Joris pakte de eerste tube, en toen de man de tepel losliet, spoot Joris glimlachend de tube leeg op zijn tepel. “En nu haal je elk frietje door de mayonaise.” Joris kon niets anders dan de bevelen opvolgen. De man had nu een hand vrij, en met die hand ging hij eerst naar zijn eigen rechtertepel. Hij kneep er wat in, en liet korte kreetjes van genot. Joris zag dit en hij voelde aan de man zijn andere tepel. Joris bleef de man frietjes voeren, en steeds van hij het leuker en geiler. De man vroeg Joris of hij het fijn vond. Joris kon enkel met een paar kreuntjes bevestigen. Ook wees de man naar de stijve in Joris zijn broek. Joris kon enkel blozen toen de man zei dat hij ook wel fijn vond. Stamelend zei Joris dat hij hetero was en dat hij nog nooit zo met een man had gedaan. Maar dat hij het zeker leuk vond. Ook vroeg Joris of men altijd met ontbloot bovenlijf zit. De man zei dat het enkel op de benedenverdieping was. Er was ook een bovenverdieping voor goede klanten, waar men elkaar naakt kon voeren, maar dat was enkel voor goede klanten. Joris vroeg wanneer iemand een goede klant was, want hij was wel benieuwd hoe het er daar aan toe ging. De man zei dat hij daar nog niet over moest nadenken, maar dat hij nu enkel moest zorgen dat als hij mensen voederde, dat hij zich volledig zou geven ervoor.
Toen de man het laatste frietje gegeten had, vroeg Joris of de man nog iets wou eten. “neen, niet vandaag jongen” antwoordde de man. “Voor vandaag is het genoeg geweest, ik heb geen honger meer. Maar volgende week ben ik weer hier te vinden. Je bent altijd welkom.”
Joris stapte het restaurant uit, en toen hij aan zijn auto was, nam hij de sleutel uit om deze te openen. Hij voelde ook nog iets anders in zijn zakken. Een naamplaatje met ‘Feeder Joris’. Joris kon niets anders dan glimlachen en stopte het naamplaatje veilig weg. Hij zou zeker terugkomen.







