Vrijdagmiddag in de praktijk van psychiater Peeters. Psychiater Peeters wachtte op Charel, zijn volgende patiënt, een knappe 30’er, slank, 1m80. Een gast die makkelijk elke persoon kon krijgen, als hij zichzelf niet zo in de war had laten brengen door de verkeerde persoon. Maar elke psychiater had zijn eigen patiënten die iets hadden waar ze niet voor hadden gestudeerd.
Psychiater Peeters ging naar de wachtkamer, en zag Charel zitten. Charel zag de psychiater en hij stond op, samen wandelden ze het kantoor van de psychiater binnen. Eens binnen zette Charel zich op de sofa en Psychiater Peeters ging achter zijn bureau zitten.
“Welkom Charel, het is een alweer een week geleden dat we elkaar nog gezien hebben. Heb je ondertussen iets kunnen doen met wat we vorige keer hadden besproken.”
“Niet alles, ik hou wel nog een dagboek bij, en heb daar de week in geschreven, zoals u het me had aangeraden. Maar ik heb me niet er toe kunnen brengen om het aan iemand te laten lezen. Niet aan mijn vriendin Elise, niet aan mijn Meester, niet aan iemand anders.”
“Waarom niet?”
“Ik denk dat ik niemand wil kwijt geraken voor ikzelf weet welke stap ik moet zetten.”
“Daar hebben we het vorige keer al over gehad, Charel. Alles gebeurt op jou tempo, maar eens zal je toch moeten beslissen, of je blijft in deze tweestrijd. Maar we kunnen eventueel samen bekijken wat je hebt opgeschreven.”
Charel nam zijn dagboek. Hij opende het dagboek op de avond van de laatste afspraak met psychiater Peeters. Hierna begon hij voor te lezen wat hij had opgeschreven.
‘Vrijdag 01/04: vandaag weer bij PP geweest. Hij helpt me wel degelijk om mijn gedachten op orde te brengen. Maar ik weet nog altijd niet wat de juiste keuze is. Wel weer tegen mijn vriendin moeten liegen dat ik een afspraak met een klant had. Gelukkig gelooft ze me. Ook was het een geluk dat mijn Meester niets gestuurd had terwijl ik bij PP was. Hij is soms ongeduldig als ik niet snel genoeg antwoord.
Zaterdag 02/04: Deze avond op café geweest met vrienden en partners. Toen ik even naar buiten ging om eentje te roken, kwam Kevin met me mee. Hij zei dat hij zich zorgen maakte over me. Hij vond dat ik de laatste maanden veranderd was. Het eerste wat ze zagen was dat ik me meer verzorgde. Gel in mijn haar deed, mijn kleren wat meer verzorgd werden. Maar de laatste tijd begon ik me volgens hem ook meer verwijfd te gedragen. En vroeger dronk ik lekker bier met hem mee, maar de vandaag had ik enkel breezer gedronken. Iets wat me niet was opgevallen, maar hij had gelijk. Vroeger dronk ik vooral bier als we uitgingen, vandaag echter had ik enkel breezer gedronken. Iets waarvan wij twee vroeger zeiden dat het enkel iets was voor wijven en nichten. Toen hij het woord nichten gebruikte, stak het me wel een beetje. Hij zei het op een manier dat hij niet wou dat er nichten bij hem zijn als hij uitgaat. Soms zou ik willen dat ik nooit mijn Meester zoveel macht over me had gegeven.
Zondag 03/04: toen ik die ochtend wakker werd naast Elise, zei ik haar dat Kevin had verteld dat ik veranderd was. Zij begon me toen te knuffelen, en terwijl ze met haar hand aan mijn lippen kwam, zei ze dat ze wel houdt van de nieuwe Charel. Ik was zachter geworden, maar zij vond het juist leuk dat ik niet meer de wilde hunk was die ze had leren kennen. We hebben toen seks gehad.
Die avond bij het in slaap vallen, was ik echter zeer verward. De seks met haar was zalig, maar ik kon niet wachten tot het maandag was. Door Elise kan ik mijn Meester enkel tijdens de week spreken, en het was weer bijna tijd om van Hem te zijn. Bij het denken aan mijn Meester ben ik naar het toilet gegaan. Heb me op mijn knieën gezet en me afgerukt. Ik wist echter dat mijn Meester niet wilt dat ik klaar kom zonder zijn toestemming, dus ik ben gestopt met rukken voor ik klaarkwam. Het blijft moeilijk om niet klaar te komen als ik denk aan mijn Meester, maar zijn wil is wet.
Maandag 04/04: Deze ochtend vroeg opgestaan om naar mijn werk te gaan. Toen ik aankwam zag ik jammer genoeg geen e-mail van mijn Meester. Dat is het vervelende aan mijn Meester, soms stuurt hij me iets tijdens het weekend, soms niets. Maar dat wil niets zeggen. Soms is hij harder en strenger als hij me niets gestuurd had. Alsof het mijn schuld is dat hij me niets stuurt.
Rond 10:00 kreeg ik dan plots een e-mail. Gewoon 1 woord “Klaar”. Mijn antwoord was “Ja Meester, slet is klaar”. Hierna kreeg ik een opdracht waarbij ik een banaan uit de fruitmand in de koffiekamer moest nemen, en deze moest pijpen op het toilet. Tijdens het pijpen moest ik foto’s nemen en naar mijn Meester opsturen. Ik stuurde de foto’s van mij met een banaan in mijn mond naar hem. Hij vroeg me echter om een filmpje te maken, hij wou me zien pijpen. Bij elke vraag werd ik geiler en geiler, en voelde ik me meer en meer een slet. Ik maakte het filmpje, terwijl ik hoopte dat niemand op mijn werk me nodig had. Op mijn filmpje kreeg ik een reactie van mijn Meester, een filmpje waarin hij zich rukte en spoot. Hij zei me dat ik maar moest denken dat zijn sperma in mijn mond kwam. Ook droeg hij me op om op de gepelde banaan te spuiten en die dan op te eten.
Compleet gek van geilheid deed ik wat hij me opdroeg. Ik stuurde hem ook foto’s van de volgespoten banaan en dat ik de banaan in mijn mond stok. Ik kreeg er geen antwoord op van mijn Meester. Heel de dag niets meer. Dat maakt me nog het meest gefrustreerd, dat ik voor mijn Meester blijkbaar gewoon een speeltje ben. En net dan ben ik weer zo geil. Ik ben niets meer dan een speeltje voor een man.
Die avond had ik een zalig avond bij Elise. Zo voel ik me altijd als ik een opdracht voor mijn Meester heb gedaan. Het is dan net alsof ik het moet goedmaken met Elise.
Dinsdag 05/04: vandaag geen woord van mijn Meester. ’s Avonds een leuke avond en vrijpartij met Elise.
Woensdag 06/04: toen ik deze ochtend aankwam op het werk zag ik dat ik een mail had van mijn Meester. Hij wou dat ik die avond nog bij hem langs kwam. Ik antwoordde dat ik al iets gepland had met Elise. Hij zei dat ik zeker iets met haar te bespreken zou hebben als zij de foto’s zou zien die ik in de maanden voordien voor mijn Meester had gemaakt. Ik weet nog altijd niet of mijn Meester de foto’s zou opsturen, maar daarom zei ik dat ik zou langskomen voor ik naar Elise zou gaan. Ik zou dan wel iets vroeger moeten vertrekken op het werk. Ik zorgde ervoor dat ik op tijd kon vertrekken, en ging naar mijn Meester. Bij hem aangekomen zag ik dat de voordeur al open stond. Ik ging naar binnen en deed mijn kleren uit in de inkomhal. Hij wil niet dat ik kleren draag bij hem thuis. Ik wandelde door naar de woonkamer, waar mijn Meester al in zijn badjas zat te wachten op me. Hij gebaarde me om op mijn knieën te gaan zitten. Eens op mijn knieën, staat mijn Meester op, en komt hij naar mij toe. Eens hij voor me staat doet hij zijn badjas open en zegt hij me “je had weinig tijd, maar je kan pas door als je me hebt doen klaarkomen. Hoe sneller jij me kunt doen spuiten, hoe sneller jij weg kunt.”. Eens hij uitgesproken is, neem ik zijn lul in mijn mond, en begin ik erop te zuigen. Hij zegt steeds dat ik hem niet geil maak, dat ik nog te mannelijk ben. Dat ik nog beter mijn best moet doen om een slet te zijn, een hoer, een teef. Ik moet beter mijn best doen om een echte sissy te zijn, anders zou hij misschien toch nog de foto’s doorsturen. Compleet vernederd wou ik me steeds vrouwelijker te gedragen. Steeds meer en meer als een heus pijpsletje. Ik hoop steeds dat hij toch tevreden genoeg is, omdat zijn plezier het enige is dat mij interesseert, als ik zijn lul in mijn mond heb. Hij plaatste plotseling zijn handen op mijn achterhoofd, en begint mijn hoofd te neuken. Even later trekt hij mijn hoofd naar achter, en spuit op mijn gezicht. Nog voor ik mijn gezicht kan afvegen, zegt hij me dat ik me moet aankleden en weg moet gaan. Ik heb geen tijd te verliezen. 1 minuut nadat mijn Meester op mijn gezicht gespoten heeft, zit ik alweer in de auto.
Ik ben op tijd bij Elise, en we gaan samen weg. Zij vraagt of ik een zware dag op het werk heb gehad, want ik gedraag me iets onderdaniger en verwijfder als normaal. Ik zeg haar dat het inderdaad zo is, maar kan moeilijk in slaap vallen.
Donderdag 07/04: ’s ochtends geen e-mail van mijn Meester. Ik stuur hem of ik hem goed heb gepijpt de dag ervoor. Ik krijg geen antwoord, en stuur hem meerdere e-mails. Die middag krijg ik een e-mail, waarin mijn Meester zegt dat ik mijn plaats moet kennen, en dat ik hem niet moet lastig vallen als hij bezig is. Ik ga naar het toilet en neem een foto van mezelf naakt op mijn knieen, met mijn hoofd naar beneden. Ik stuur hem deze foto, met als titel “mijn excuses”. Ik krijg een antwoord met “excuses aanvaard, laat me nu met rust voor vandaag.”.
Vrijdag 08/04: Vandaag geen e-mail van mijn meester. Deze avond weer naar PP, maar ik heb nog geen zicht op wat ik wil.”
Psychiater Peeters deed het dagboek dicht, en vroeg Charel wat het zo met hem deed. Dat zijn Meester hem als een ding gebruikte. Charel kan er enkel op antwoorden dat hij dat geil vond, dat hij daardoor een slaaf van zijn Meester was geworden. Charel is eigenlijk niet geïnteresseerd in zijn Meester als persoon, maar denkt aan zijn Meester als een soort opper figuur, een soort god.
Charel zei dat dat misschien wel zou kloppen. Zijn Meester is heel belangrijk voor hem, en hij zou niet weten wat hij zou doen als zijn Meester zou verdwijnen. Alleen wist Charel niet hoe hij zijn Meester in zijn leven zou kunnen houden. Alsof Charel niets is zonder zijn Meester.
Psychiater Peeters vroeg Charel of hij ook andere mannen zou kunnen pijpen.
Charel zei dat hij er geen zin in had, enkel zijn Meester was belangrijk voor hem.
Psychiater Peeters haalde toen een blad tevoorschijn, een print van een e-mail.
“Ik had je ooit gevraagd naar het e-mailadres van je Meester. Ik heb hem gesproken, en hij stuurde me deze e-mail met een opdracht voor je. Lees hem en zeg dan wat je ervan vindt.”
Charel nam de e-mail, en er stond enkel dat Charel zijn Meester niet blij was dat Charel naar een psychiater was gegaan. De meester wou enkel het beste voor Charel en het beste was dat Charel een goede pijpslet zo zijn. Om te tonen dat charel nog trouw was aan zijn Meester, moest Charel zijn psychiater pijpen.
De psychiater als Charel nog zijn Meester wou hij nu zijn psychiater zou moeten pijpen. Na het lezen van deze woorden, zette Charel zich op zijn knieen. Hij zei tegen zijn psychiater dat hij klaar was om zijn Meester te gehoorzamen. Hij zette zich op zijn knieen en deed zijn mond open, klaar om de lul van zijn psychiater in zich te nemen.
De psychiater ging voor Charel staan, en zei dat als Charel het niet wou, hij het niet moest doen. Charel zei niets, maar deed de broek van psychiater Peeters open. Charel haalde de lul eruit, en begon te pijpen. Tijdens het pijpen zei geen van hen twee iets. Na een tijdje nam psychiater Peeters Charel bij zijn hoofd vast, en begon zijn lul heen en weer te stoten. Met een hevige stoot spoot psychiater Peeters in Charel zijn mond.
Terwijl de psychiater zijn broek dichtdeed, zei hij dat hiermee de sessie afgelopen was. Charel stond op, betaalde de psychiater en ging de deur uit. Eenmaal buiten stuurde hij een e-mail naar zijn Meester dat het hem speet dat hij een psychiater bezocht, maar ook dat hij de psychiater gepijpt had.
Een uur later kreeg hij een antwoord van zijn Meester. “Je bent een pijpslet, vergeet dat nooit”.
Charel zou dat inderdaad nooit vergeten.